IKIRU (ДА СЕ ЖИВЕЕ)
РЕЖИЈА: АКИРА КУРОСАВА
Овој стомак припаѓа на главниот јунак на нашата приказна.
Моментално, нашиот јунак нема поим дека има рак...
ШЕФ НА ОТСЕК ЗА ОДНОСИ СО ЈАВНОСТА
Моето дете има осетлива кожа, а заради таа вода му излезе осип.
ОТСЕК ЗА ОДНОСИ СО ЈАВНОСТА
Плус многу комарци се размножуваат таму. -И ептен смрди.
Не може ли да преземете нешто? Таму одлично би дошол еден парк за децата.
Само момент, ве молам.
Г-дине, дојдоа да се жалат за отпадното мочуриште.
Прати ги во Отсекот за Градежништво.
Еве го нашиот јунак.
Но би било здодевно сега да се запознаеме со него.
После се,
тој само животари, без вистински да го живее животот.
Со други зборови, како да е мртов.
Одагири,
како се осмелуваш, во работното време?
Но многу е смешно. -Што е смешно?
Шала, од "Клубот на Лажговци." Не знам кој го пратил.
Прочитај.
"Никогаш не сум те видел да отидеш на одмор.
Дали затоа што Градското Собрание не може да функционира без вас?"
"Не, туку зашто ќе сфатат дека воопшто не сум им потребен."
Не, вака не може.
Исто како да е мртов труп.
Всушност, овој човек веќе 20 години е мртов.
Пред тоа, сепак живееше малку.
Дури се обидуваше да сработи и нешто корисно.
ПРЕДЛОГ ЗА ЗГОЛЕМУВАЊЕ НА ЕФИКАСНОСТА ВО ОТСЕКОТ
ПРЕДЛОЖЕНО, 1930 год.
Но сега, едвај има трага од неговата стара страст и амбиција.
Бирократската машина целосно го исцрпе со своите ситнурии
и безмислени работи што одат со неа.
Зафатен. Секогаш толку зафатен.
Но всушност, овој човек не прави ништо.
Освен, што си го штити своето место.
А најдобар начин за тоа во овој свет е да не правиш ништо.
Ова ли е поентата на животот?
Пред нашиот пријател посериозно да го сфати ова прашање,
неговиот стомак уште повеќе ќе се влоши,
а тој ќе потроши уште многу време.
Но секој предлог за правење на парк
оди во Отсекот за Паркови.
Ова делува како хигиенски проблем,
обидете се во Министерство за Здравство.
Одете во Отсекот за Санитација.
Во Еколошка Санитација.
Отсекот за Превенција.
Заразни Болести.
Многу комарци?
Тоа е работа за Одделението за Заштита од Штетници.
Проблемот се отпадните води, што значи
тоа е проблем за Одделението за Отпадни Води при Градското Собрание.
На почетокот тоа било дупка преку која поминувал пат,
значи одете во Одделението за Патишта.
Чекаме одлука од Градскиот Одбор за Урбанизам.
Оддел за Општинско Уредување.
Пожарникарското Одделение се противеше на исушување на водата.
Во тој реон има проблеми со притисокот на водата.
Се шегувате? Се што ни треба е добра снабденост со вода.
Нема потреба од комарците и болестите што ги предизвикува.
Замислете колку би се мачеле со чистење на тие валканици од цревата.
Секако дека би сакале детско базенче во соседството.
Пробајте во Министерство за Образование.
Сигурно има Комитет за Благосостојба на Децата.
Но проблемов не ги засега само децата.
Веќе имаме премногу проблеми со реконструкцијата на школите.
Ваков голем проблем е задача за вашиот Општински преставник во Градскиот Совет.
Ќе ве претставам на Заменикот Градоначалник.
Покажете му ја мојата картичка и веднаш ќе ве прими.
Седнете, ве молам.
Благодарам за вашиот огромен вложен труд.
Ние навистина ги цениме
луѓето како вас,
што знаат да ни укажат директно на ваквите проблеми.
Токму тоа беше инспирацијата за нашиот нов Отсек за Односи со Јавноста.
Не се воздржувајте од жалби.
Еј, ти. Покажи им каде е Отсекот за Односи со Јавноста.
Треба да отидете во Отсекот за Градежништво. Маса број 8.
Како не ви е срам? Доста не шетате во круг.
Значи ли нешто овој постер по ѓаволите? Ни помагате да губиме време?
Од вас нема поголеми убијци на време.
Се што сакаме е да се среди таа смрдлива бара.
Било тоа да се градежниците, комуналците, санитарците, пожарникарите...
Односи со Јавноста треба да го реши тоа.
Заборавете. Повеќе нема да ви досаѓаме.
Ни се смеете во лице. Какво исмевање на демократијата.
Ајде.
Извинете.
За жал, шефот на отсекот не е тука денес,
полесно би било ако ни го дадете тоа како писмена жалба.
ШЕФ НА ОТСЕК ЗА ОДНОСИ СО ЈАВНОСТА
Што мислиш?
Шефот никогаш не зел слободен ден.
Во последно време не изгледа баш најдобро.
Но тешко може да си дозволиме подолг период да е отсутен.
Точно. Не личи на него да земе слободен ден поради настинка.
Без неговиот печат, се е во застој.
Во право си.
Морам да кажам, навистина е штета.
Уште еден месец
и ќе го срушеше рекордот од 30 години без ниеден ден отсуство.
Верувај, некои луѓе ќе бидат среќни кога ќе замине од тука.
Само бирократите коваат планови за замена на шефот веднаш штом замине.
Каков лек пие?
За стомак. Секогаш до крај ја јадеше својата порција од резанки,
ама во последно време, не ја ни допира.
Супа од резанки. За сите овие години, го немам видено да јаде нешто друго.
И ако се случи најлошото, кој ќе го замени?
Што се брзаш? Уште многу треба да умрат пред тебе да ти дојде редот.
РЕНДГЕН
Стомакот?
И мојот стомак не е како што треба. Ми велат, "хронично" било.
Ретки се моментите кога немам болки.
Господин Сузуки... -Да.
Оној човек таму...
Докторот му кажа дека има чир,
ама верувај ми, има рак на стомакот.
Точно тоа, рак.
А рак на стомакот е практично смртна пресуда.
Докторот обично вели дека е чир,
и дека нема потреба од операција.
И дека можеш да јадеш што сакаш се додека немаш проблем со варењето.
Ако тоа ти го каже, имаш уште година дена, најмногу.
Ама нема ни толку да издржиш, ако ги имаш овие симптоми:
Прво, ако имаш големи, тешки болки.
Второ, ако често подждригнуваш непријатно.
Јазикот ти е секогаш сув.
Цело време ти се пие вода или чај.
И на крај, пролив.
А ако не е пролив, тогаш имаш запек.
Столицата ти е црна.
И тогаш,
месото кое ти било омилено, едвај ќе можеш и да го допреш.
И што и да јадеш, ќе го повратиш после пола час.
А кога ќе почнеш да го повраќаш тоа што си го јадел пред една недела, тогаш си готов.
Едвај би имал уште три месеци...
Г-дин Ватанабе. Г-дин Ватанабе-Канџи.
Г-дин Ватанабе?
Да.
Седнете.
Се чини дека имате чир.
Искрено...
Ве молам кажете ми ја...
вистината.
Кажете ми дека имам рак во стомакот.
Ви реков, имате ситен чир.
А операција? Може да оперирате?
Нема потреба од операција. Ќе оздравите.
А со исхраната?
Што мислите вие, тоа. Се додека немате проблем со варењето,
може да јадете што сакате.
Му останува уште една година на пациентот?
Не, јас би му дал уште 6 месеци.
6 месеци? -Да.
Што би направиле ако и вие имате уште само 6 месеци живот, како него?
А ти, Аихара?
Ќе испијам многу таблети за спиење.
Да не ја исклучиле струјата? -Кај комшиите има, исто и надвор.
Чудно. Тато изгледа не се вратил.
Каде е клучот? -Кај тебе во ташна.
Зарем Хајаши заборавила да заклучи кога си отишла дома?
Хонорарно работи како слугинка.
Слугинка со полно работно време не би коштала многу, за разлика од крадец.
Типичен тато, ситен бирократ.
Многу е ладно.
Исто како надвор.
Ги мразам овие Јапонски куќи.
Си поминуваш супер надвор и после се враќаш во ваква дупка. Ни треба модерен дом.
Душо... -Да.
За наша куќа би требало околу 500,000 јени, така?
Ќе го искористиме бонусот за пензионирање на татко ти како гаранција...
Да, би требало да е околу 600,000 јени.
Плус месечна пензија од 12 до 13,000 јени.
И уште 100,000 во заштеда.
Мислиш ќе се согласи?
Ако одбие, ќе му кажеме дека се селиме. Тоа ќе го вразуми.
Плус, ни тато не би сакал сите пари да ги однесе во гроб.
Што е, тато?
Ништо. Нема никаков проблем.
Ова беше чудно.
Слушај душо.
Не е фер.
Што?
Не' слушна се што зборевме.
Навистина не е фер.
Куќата можеби е негова, ама собава е наша.
Не ми се верува дека се прикрал тука додека бевме излезени.
Да, и ако има нешто што го мачи, треба да каже.
А не да се однесува како некое намуртено дете.
Немој да си таков.
Остави го татко ти.
Он си има негов живот. Ние си имаме наш.
Љуби ме.
Колку тажно.
Беше толку млада,
и сега го остави ова мало слатко детенце.
Сигурно умрела тажна.
Доста веќе. Како расипана плоча.
Побрзо, побрзо. Мама ќе ни избега.
Мицуо не е изговор за повторно да не се ожениш.
Тој штом порасне,
нема веќе да те сака како што ти го сакаш него.
А кога ќе се ожени, ќе им сметаш.
треба да размислуваш за твојата иднина.
Ти велам, најди си друга жена.
Освен тоа, како што вели жена ми,
помислата да човек као тебе
се справува со сиот тој веш, е неподнослива.
Тато.
Мицуо.
Лека ноќ. Заклучи доле, така?
Мицуо.
Кажете, а? Одличен удар.
Знаете, тоа е мојот...
Мицуо, Мицуо.
Каков идиот.
Има ли мозок?
Мицуо. Мицуо.
Мицуо, биди храбар. Тоа е само слепото црево.
Исто како вадење на заб.
Ќе останеш додека трае операцијата, тато?
Па, имам некои други работи, и...
Мицуо, Мицуо.
Тато.
Мицуо.
БЛАГОДАРНИЦА
ЗА 25 ГОДИНИ ИСТАКНАТА ГРАЃАНСКА СЛУЖБА
Ватанабе отиде на работа, како и обично.
Што?
Но воопшто не сме го виделе на работа.
Веќе петти ден го нема, а се нема јавено дека е болен.
Заменикот шеф ме прати да го проверам.
Госпоѓо. Госпоѓо.
Што? Невозможно.
Ама вистина е. Така ми кажа еден негов колега.
Што ли прави тато?
Неверојатно е, ама вистина.
Луѓето во неговата куќа беа запрепастени.
Проблеми.
Кога шефот на отсекот го нема, јас можам да ставам печати.
Но оставките тој мора да ги одобри, така?
Сакаш да заминеш?
Не припаѓам тука.
Вујче, дури извадил и 50,000 јени од неговата сметка.
Таа стипса?
Можеби нашол жена. Тоа би било добро.
Нема шанси.
Нема правила кога љубовта е во прашање.
Тие што најмалку очекуваш се најопасни.
Ако ме прашаш мене, тој отсекогаш бил вистински блудник.
Повлечен блудник. Ама поради тебе остана самец 20 години.
Логично беше кога тогаш да експлодира.
Не. Многу ослабна во последно време,
и кожата му е некако чудно сува.
Сигурно има некое друго објаснување.
Си го видела скоро?
Пред 4 дена. Намина сабајлето.
Помислив дека сигурно нешто не е како што треба.
Ама го знаеш вујко ти.
Му рече, "Што си се натажил така? Ако бараш пари на заем, заборави."
Немој да ми кажеш дека имаше добри вести. Не со таа фаца.
Проблемот е душо,
што твојот вујко кој мисли само на себе, мисли дека сите се такви.
Кажи ми, Мицуо. Да не имате некои проблеми дома?
Не... ништо посебно.
Еј.
Однеси го ова кај мене дома.
Уредникот чека таму.
И земи ми апчиња за спиење од аптеката.
Има рецепт на мое име.
Но аптеката е веќе затворена.
Зарем толку е доцна?
Овде ја затвораат аптеката после вечера.
Што да правам?
Не можам да заспијам без апче и една чашка.
Не сакам да сум неучтив,
но се погоди да имам апчиња за спиење.
Многу сум благодарен.
Да ти платам по продажната цена?
Не, не.
И така планирав да ги фрлам.
Но... -Не, навистина.
Сигурно?
Тогаш дозволи да те почестам пијачка.
Ох, не.
Можеш да пиеш, зар не?
Те молам, напиј се уште една. Не ми изгледаш пијано.
Благодарам.
И онака се' повраќам.
Со други зборови, мојот стомак... Имам рак на желудникот.
Рак на желудникот? -Да.
Тоа е шок.
Но тогаш, ова што го правиш е лудост.
Да, засрамувачки е, но...
Но...
Самоубиство е да пиеш алкохол кога имаш рак на желудник.
Но... не е лесно да се умре.
Размислував за тоа...
Сакав, ама...
Не можам... да умрам.
Со други зборови, не смеам да умрам.
Не ни знам што правев со животот сите овие години.
Немаш деца?
Те боли стомакот?
Не, не е стомакот...
Изгледа како да носите огромен товар во себе.
Не...
Само што...
Јас сум будала.
Едноставно сум...
премногу бесен на самиот себе.
До пред некој ден,
никогаш немав купено пијалок со мои пари.
Дури сега кога не знам уште колку долго ќе живеам,
конечно...
Ве сфаќам.
Ве разбирам.
Но пиењето е лудост.
Освен тоа, ви се свиѓа ли вкусот?
Не ми се свиѓа.
Но...
за кратко време, можам да заборавам на ракот,
и сите други болни работи.
Пиењево...
Ова скапо саќе,
е како да си отплаќам на самиот себе си со отров,
за начинот на кој живеев сите овие години.
Сакам да кажам...
Мислам,
чувството е одвратно,
но и добро во исто време...
Разбирам.
Ох, зошто...
Всушност, јас...
имам 50,000 јени со мене,
кои сакам одеднаш да ги потрошам.
Но малку ми е срам,
работата е што не знам како.
Тоа што сакам да ви кажам е...
Сакате да ви покажам како да ги потрошите?
Да, знам дека е премногу наметливо од моја страна...
Но...
Овие пари...
Ми требаа десетици години да ги заработам овие пари.
Уште една причина плус за... Сакам да кажам...
Ве разбирам.
Но ве молам тргнете ги парите.
Вечерва јас ве честам.
Ама тоа не е... Јас...
Препушти се' на мене.
Навистина фасцинантно...
Некултурно е да ве нарекувам фасцинантен,
но вие сте крајно редок поединец.
Јас сум недоквакана будала која пишува безначајни романи.
Навистина ме замисливте вечерва.
Сфатив што мислат кога велат дека во несреќата е благородноста.
Затоа што несреќата не учи на вистината.
Ракот ви покажа каков е вашиот живот.
Ние луѓето сме многу лекомислени.
Сфаќаме колку е убав животот само кога смртта ќе ни чукне на врата.
Но само малкумина можат вистински да се соочат со смртта.
Најлошо е кај оние што ќе заминат, а не спознале ништо за животот.
Вие сте неверојатни. Се бунтувате на животот на тие години.
Вашиот бунтовнички дух ме трогнува.
Бевте роб на сопствениот живот. Сега ќе станете господар.
Ви велам, должност на човека е да ужива во животот.
Ако залудно го поминете, сте го оскверниле големиот Божји дар.
Треба да сме алчни за животот.
Не учат дека алчноста е порок, но тоа е застарено. Алчноста е доблест.
Посебно алчноста за живот.
Ајде.
Ајде да го вратиме назад животот што го потрошивте.
Ќе ми биде задоволство вечерва да бидам вашиот Мефисто.
Добар Мефисто, кој не бара никаква награда.
Со црно куче кое ќе не води. Да ни го покаже патот.
Слушај. Овие сребрени куглици, тоа си ти.
Тие се твојот живот.
Оваа машина ги ослободува луѓето кои секојдневно се гушат самите себе си.
Машина за нашите соништа и заслепености.
Немој. -Ама...
Не знаеш, ама овие жени се најлакоми од сите цицачи.
Ќе те кошта колку 10 шешири за да си го вратиш стариот.
Плус, време е за нов шешир зашто и ти си нов човек сега.
Добредојдовте.
Добредојде. Одамна не сме те виделе.
Истото и за твојот пријател?
Што се смееш?
Вистина е. Стварно има рак.
Тогаш зошто се пијанчи? -Идиотка.
Затоа нема никогаш да сфатиш.
Ecce homo. Еве го Човекот.
Овој човек носи крст наречен рак. Он е Христос.
Тебе ако ти кажат дека имаш рак, ќе умреш на лице место.
Ама не и ова момче. Од тој момент он почна да живее.
Нели е така?
Слушај, тоа не е според правилата.
Слушај ме, ајде со мене.
Има некој музичка желба?
"Животот е Краток."
Што?
"Животот е Краток."
Заљубете се, девојки...
Ах, таа љубовната песна од 1910-тите.
Животот е краток
Заљубете се девојки
Пред тоа цветно руменило
да исчезне од вашите усни
Пред напливите од страст
да се изладат во вас
За тие од вас
кои не знаете за утре
Животот е краток
Заљубете се девојки
Пред таа црна коса со плетенки
да почне да бледнее
Пред пламенот во вашите срца
да згасне и умре
За оние на кои
денес им е неповратно минато
Тоа е вистинскиот дух.
Животот е краток...
Стриптиз. Е ова е уметност.
Не, повеќе од уметност. Подиректно е.
Тоа женско тело кое нежно се бранува на сцената,
е и сочно месо, и чаша пијалок,
и стимуланс, и лек, и бомба...
Ве молам, застанете.
Еј, сопри ја колата.
Доволно му беше?
Мислам дека повраќа.
Ајде да запееме нешто. Мразам кога е тажно.
Дојди кај мене дома, кај мене дома
Ќе ти поклонам Божиќно дрво
Дојди кај мене дома, кај мене дома
Ќе ти дадам венчален прстен, и калинки исто
Дојди кај мене дома, кај мене дома
Дојди кај мене дома, ќе ти дадам праска и круша..
Ми се допаѓа твојата коса...
Шефе!
Помислив дека сте вие.
Едвај ве препознав со новиот шешир.
Но драго ми е. Ја барав вашата куќа.
Тргнавте на работа?
Не, јас...
Го носите вашиот печат?
Не, дома ми е печатот.
Сакам да заминам од граѓанската служба.
Се брзам зашто најдов нова работа.
Тогаш дојди кај мене дома. -Важи.
Зошто даваш отказ? -Заради досадата.
Ме убива. Секој ден е предвидлив како претходниот.
Ништо ново не се случува.
Сепак, издржав година ипол.
И единствено нешто ново беше тоа што зедовте неколку слободни денови,
а сега и овој нов шешир. Толку.
Како и да е, не збори ништо кога ќе се врати тато.
Немам што да кажам.
Мислам, не го прашувај за ништо.
Да не ја спомнеше неговата пензија...
Види го, јас испаднав крива за се.
Ти збореше за неговите заштеди.
Дека дури ни он немал да ги однесе во гроб...
Ама ми нема смисла само тоа да е причината за однесувањето на тато.
Тато никогаш не останал цела ноќ надвор.
Доста со ова. Не знаеме ни што наумил,
камоли дали е тоа поврзано со нас.
Ќе одам јас.
Ајде влези.
Душо!
30 години.
30 години на тоа ужасно место. Самата помисла ме убива.
Извинете.
Не, само што,
од неодамна,
секој пат кога ќе ја видам таа благодарница,
ме потсетува на вицот кој ни го прочитавте.
Тој виц беше брутално вистинит.
Колку и да се обидувам,
не можам да се сетам на ниту една работа која сум ја завршил во таа канцеларија,
за овие 30 години.
Паметам само дека...
дека едноставно бев само зафатен,
и пак ми беше досадно.
Згрешив во врска со вас, Шефе. Вас ви е всушност јасно. Каков шок.
Нема шанси. Што сака нека збори вујче, јас го знам тато најдобро.
Ама...
Не можам ни да го замислам тато со толку млада девојка.
Ова е грешен формулар.
Ќе отидете до канцеларијата?
Да, да го однесам ова.
Ќе го однесете и ова известување за боледување?
Зошто не доаѓате на работа?
Тоа е сега главна тема. Сите нешто шпекулираат.
Јас...
Стварно сте болни?
Всушност, навистина изгледате малку бледо.
Само што... Мислам...
Така и си мислев.
И каде одите кога другите мислат дека сте на работа?
Мене не може да ме измамите.
Ама чудно е.
Не знаете? Г-дин Сакаи бил тука вчера да се рапрашува за вас.
На кого му е гајле.
После 30 години беспрекорна служба, заслужувате најмалку 6 месеци пауза.
Освен тоа, и јас ќе ве покривам. Не сум јас како Надуената Риба.
Надуената Риба? -Да. Г-динот Сакаи е човечка Надуена Риба.
Устата секогаш му се мрда, ама од внатре е исполнет само со воздух.
Плус, цело време се прави важен.
Месечно заработува само 200 јени повеќе од мене,
а цело време ме гледа од висина.
Довидување.
Почекај. И јас ќе дојдам.
Госпоѓо.
Госпоѓо
Баш си среќен. Посакувам и јас да живеам во куќа како твојата.
Кај нас дома сме три генерации во две соби. Како граѓанска војна е.
И имаш прекрасен син, така?
Во секој случај, каде купуваш женски чорапи?
Ќе купуваш? -Да.
Ги има во Западњачките продавници за облека.
За твојата снаа? Сум слушнала дека е многу убава.
Така вели г-динот Надуена Риба.
Изгледаат прекрасно. -Ми се врти.
Толку си среќна? -Пресреќна.
Треба три месеци да јадам сардина за ручек за да може сама да ги купам.
Ама зошто ми ги купи?
Едноставно кажано, твоите чорапи беа со дупки.
Но дупките во моите чорапи не им пречат на твоите нозе.
Работата е што јас...
Не. Не мислев така. Знам колку си љубезен.
Сега ми е незгодно што го реков тоа. Извини.
Сакаш да слушнеш нешто добро?
Нешто добро?
Од што ми беше досадно на сите од работа им смислив прекар.
Сакаш да ги слушнеш?
Морски Полжав. -Морски Полжав?
Не можеш да погодиш? Некој лигав и неуловлив.
Г-дин Оно, заменик шефот на отсекот.
Морски Полжав... баш.
Палубна Штица, влажен и извалкан цело време.
Обара? -Бинго!
Следен е Селотејп.
Селотејп? -За се' се лепи.
Сфаќаш? Г-дин Ногучи.
Нареден е г-дин Саито, менаџерот. Да видиме дали ќе му го погодиш прекарот.
Саито, а? Саито би бил...
Главната карактеристика на Саито е безличноста.
Баш и не знам...
Специјалитет на Куќата.
Специјалитет на Куќата? -Да, во кафетеријата.
А на Кимура?
Оризна Резанка, секогаш се тресе и е плашлив.
И за тебе имам прекар.
Ама нема да го кажам, зашто погрешно те проценив.
Не, не се грижи, кажи ми...
Оф леле.
Попрво од тебе би го слушнал.
Добро, тогаш. Мумијата.
Извини.
Не...
Со други зборови, јас...
Јас ќе одам. Ви благодарам многу.
Мора ли денес да ја поднесеш твојата оставка?
Ако тоа не е проблем, може да останете уште малку со мене.
Ништо не стави во уста.
Не, само што...
Изгледаш преморено.
Но денеска си поминав навистина волшебно.
Ама затоа 'рчеше на најдобриот дел од филмот.
Работата е што малку претерав вчера.
Г-дин Кимура...
Навистина не можам...
Ваква работа не се кажува секому. Прилично е засрамувачки, но...
сакам да кажам,
причината што работев како мумија последниве 30 години...
Не,
воопшто не ми пречи прекарот Мумија.
Зашто тоа е точно така.
Не те обвинувам.
Причината поради која станав мумија...
го направив сето тоа
заради доброто на мојот син.
Но како што испадна,
на мојот син ниту му е грижа, ниту го цени тоа.
Но не можеш за се да го обвиниш твојот син.
Зарем не е така?
Освен ако он лично побарал да се претвориш во мумија.
Сите родители се исти.
И мајка ми понекогаш ми го кажува истото.
"Што се не истрпев заради тебе."
Благодарна сум што ме донела на светов.
Но не сум јас крива што сум се родила.
Зошто си таков, зборуваш лошо за син ти пред мене.
Само...
И сам знаеш дека сеуште го сакаш најмногу на светот.
Нема решение со недостатоков на струја.
Така пишува?
Викаат дека во последниве 30 години немало потопла зима.
Значи така.
Работата е што, имам нешто што сакам да ви кажам.
Знам дека требаше да ви кажам порано,
ама работата е непријатна.
Тато, да не се зезаме веќе.
Види, разговарав денеска со вујче,
и треба да го решиме ова пред да се искомплицира.
На пример, треба да ги разјасниме нашите права за наследството,
да нема после недоразбирања...
Факт е дека за неколку дена таа веќе извлече од тебе 50,000 јени.
Денешниве млади девојки... -Што...
Тато, го почитуваме твоето право на слободен избор.
Го прифаќаме твоето изопачено однесување.
Ама сепак имаме некои основни услови.
Мисли малку на Казуе, после и на нејзиното семејство.
Како не ти е срам таква жена да носиш дома.
Се држите за раце во собата. Слугинката не можам во очи да ја погледнам.
Поминаа веќе две недели откако нашиот јунак престана да оди на работа.
За тоа време,
разни гласини и шпекулации кружеа околу името на г-дин Ватанабе.
И сите овие гласини и шпекулации совршено се совпаднаа
со будалестото однесување на г-дин Ватанабе.
Но самиот Ватанабе за цел свој живот,
никогаш за сериозно не го сфаќал своето однесување.
Ова не е јавна администрација,
да работиш еден час во целиот ден. Посериозно е.
Само што, јас...
Секоја минута овде со вас ме кошта пари.
Тогаш ќе се видиме вечер...
Преморена сум навечер. Сакам да се одморам.
Освен тоа, зошто цело време ме носите надвор?
Јас само...
Треба да престанеме со тоа. Не изгледа правилно.
Само уште една ноќ, добро?
Не, никогаш нема да престане.
Жал ми е.
Уште вечерва, и после готово, во ред?
Сакаш да прошетаме малку?
Доста ми беше.
Следно ќе биде во слаткарница, после во ресторан.
Што е целта на сето ова?
Непријатно ми е што олку добро се однесувате со мене, но веќе ми прекапе.
Плус, веќе немаме што да си кажеме.
Ете ја пак таа фаца.
Искрено, малку сте ми морничави.
Што се случува? Зошто ме бркате наоколу на овој начин?
Со други зборови... -Што со други зборови?
Со други зборови, уживам во секој момент поминат со тебе.
Си се заљубил па се чувствуваш млад.
Не, само што јас..
Кажи веќе еднаш јасно, место цело време што се лигавиш.
Да не си луд? -Не.
Ни самиот јас не знам
зошто те следам наоколу.
Само... Се што знам е дека...
наскоро ќе умрам.
Имам рак на желудникот. Тука е.
Разбираш сега?
Што и да правам, имам уште шест месеци до една година.
Откога го дознав тоа, се чувствувам спрема тебе како...
Знам. Еднаш како мал за малку ќе се удавев во едно езерце.
И тогаш исто вака се чувствував.
Се делува црно.
Без разлика колку се мачам и паничам, немам на кого да се потпрам, освен на тебе.
А твојот син?
Не ми зборувај за син ми.
Немам син.
Сам сум. -Но...
Не, навистина не разбираш.
Мојот син е некаде многу, многу далеку.
Како што беа и моите родители, кога се давев во тоа езерце.
Ме боли и самата помисла на него.
Но зошто некој како мене...
Само што, ти си...
Кога ќе те погледнам, чувствувам некоја топлина,
баш овде.
Оваа стара... Оваа стара мумија...
Со други зборови, ти си ми како семејство...
Не, не сакав така. Ти си толку млада и здрава, затоа...
Не, не сакав така... Со други зборови,
со други зборови, зошто си толку неверојатно жива?
Едноставно си премногу жива.
Затоа сум завидлив. Оваа стара мумија ти завидува.
Пред да умрам, сакам да живеам еден ден како тебе.
Така ќе живеам пред да умрам.
Нема да се откажам и умрам додека не го направам тоа.
Со други зборови...
Само сакам... Сакам да направам нешто.
Само не знам што, тоа е проблемот. Ама ти знаеш.
Можеби не знаеш, ама ти...
Не знам... -Не, кажи ми, како да бидам како тебе?
Но јас само работам и јадам... -И што друго?
Тоа е се.
Навистина. Се што правам се овие мали играчки.
Дури и нивното правење е многу забавно.
Додека ги правам, се чувствувам како да се играм со секое бебе во Јапонија.
Обиди се и ти да направиш нешто.
Што можам да направам во таа канцеларија?
Во право си. Таму е невозможно. Затоа замини од таму и...
Предоцна е за тоа.
Не е предоцна.
Не, не е невозможно.
Знам дека можам да направам нешто таму. Само треба да имам волја.
Има нешто што може да го направам...
Прашање на време е кога ќе даде оставка.
Син му дојде вчера за неговата пензија.
Што значи дека конечно ти ќе бидеш шеф на отсекот.
Никогаш не се знае.
Добро утро.
Шефе.
Оно, би сакал да...
ПЕТИЦИЈА НА ЖЕНСКИОТ КОМИТЕТ ЗА СУШЕЊЕ НА ЕЗЕРОТО И ИЗГРАДБА НА ПАРК
ОВОЈ ПРЕДМЕТ ДА СЕ ПРАТИ НА ОТСЕКОТ ЗА ГРАДЕЖНИШТВО...
Но ова треба да се прати на Отсекот за Градежништво.
Не. Токму за ваков случај
Отсекот за Односи со Јавност треба да преземе иницијатива.
Ова не е само проблем на Градежниот Отсек.
Отсеците за Паркови и Санитација исто така имаат одговорност.
Најди ми велосипед.
Ќе одам да го испитам местото.
Потоа ќе направам извештај.
Мислам дека тоа е малку невозможно.
Не. Не ако се посветиш на тоа.
Пет месеци подоцна.
Нашиот јунак, почина.
Дојдовме да го видиме заменикот градоначалник. Знаеме дека е тука.
Само пет минути, ве молам.
Што да им кажам?
Зошто медиуми кога се е во ред? -Сигурни сте?
Извршивме внимателно истражување.
Заменик Градоначалниче,
иако технички, Отсекот за Паркови и Општинскиот Комитет го изградија паркот
со ваша подршка, сепак зарем не беше г-дин Ватанабе најзаслужен за паркот?
Но Ватанабе беше шеф на Отсекот за Односи со Јавноста.
Парковите ги гради Отсекот за Паркови.
Јасно ни е тоа.
Но тука збориме за човекот кој го одржа проектот во живот и го спроведе до крај.
Тамошните жители велат дека Ватанабе е најзаслужен.
Загрижени се зошто г-дин Ватанабе умрел во паркот кој го создал...
Како мислите?
Па, тие и пред ова беа незадоволни.
Не го ни спомнавте Ватанабе во вашиот говор на церемонијата за отворање на паркот.
Велат дека тоа не било ниту говор. -Тогаш што било?
Предизборие.
Исто така, дотичниот Ватанабе бил занемарен на церемонијата
и го седнале во задните редови.
И поради општата симпатија кон господинот Ватанабе
неговата смрт во паркот посебно ја објаснуваат.
Дека тоа било тивок протест против градските службеници.
Значи велите дека Ватанабе извршил самоубиство,
или бил спремен на тоа, со тоа што би смрзнал до смрт таму?
Така некако.
Вчера паѓаше снег. Баш мелодраматично.
Како и да е,
вистината е дека аутопсијата точно ни покажа од што почина г-дин Ватанабе.
Ниту се самоубил, ниту смрзнал до смрт. Починал од рак во стомакот.
Рак во стомакот? -Точно.
Внатрешно крварење.
Ватанабе умрел ненајдено, без да е свесен за тоа.
Ако се сомневате во ова... Оно,
кажи им во која болница бил.
Не е во ред.
Новинариве се без чувство за осет.
Всушност, тоа важи и за општата јавност.
Нивната вкоренета одбивност кон јавните службеници нема граници.
Едноставно не разбираат како функционираме.
На пример, тоа мало паркче во Курое.
Луѓето таму веруваат дека Ватанабе го изградил.
Тоа се бесмислици.
Мразам што го велам ова на неговото бдеење.
Можеби и не треба, пред неговото семејство и роднини,
но ќе продолжам зашто знам дека и самиот Ватанабе би сакал да се расчисти ова.
Секако дека Ватанабе многу се намачи
за да се направи тој парк.
Симнувам капа за неговата страст.
Но сиот негов труд беше во рамките на канцеларијата.
Помислата дека отишол подалеку од неговите овластувања во Отсекот,
за да ги задоволи желбите на граѓаните,
и всушност сам да го направи паркот,
е смешна за тие што ја разбираат нашата бирократија.
И на самиот Ватанабе ова би му било смешно.
Како и да е,
и ние имаме некоја вина за ширењето на овие гласини.
Сите бевме фокусирани што побрзо да се заврши тој историски проект,
па заборавивме да ги истакнеме луѓето заслужни за истиот.
На пример...
Шефот на Отсекот за Паркови.
Или неговиот надреден, шефот на Градежната единица.
Така вие велите, Заменик Градоначалниче, но еве јас што мислам.
Јас и шефот на Паркови, само ги следевме вашите директиви.
Но ако се сетите на вашите тешкотии
да го истуркате проектот во Градскиот Совет при таа тешка политичка атмосфера,
и самата изградба на паркот,
вие сте тој, Заменик Градоначалнику, што треба да биде истакнат.
Немојте сега, ве молам.
Некои луѓе дури и го критикувале мојот говор на церемонијата.
Нели, Оно?
Некои дури велат дека сум водел предизборна кампања.
Извинете. Жителите на Курое
се тука и сакаат да оддадат последна почест за починатиот.
Ајде душо. Г-дине Мицуо.
Баш е ладно.
Да ви сипам една чаша?
Не, ќе ви донесам топло саќе.
Што велите, да се поместиме малку наваму?
Главниве фаци отидоа на состанок?
Да.
Не, туку не можеа да издржат тука.
Што сакаат нека зборат другите, Ватанабе го направи тој парк.
Длабоко во себе, Заменик Градоначалникот и неговите луѓе знаат...
Претеруваш. Заменик Градоначалникот добро кажа...
Така е. Не го велам ова зашто сум во Отсекот за Паркови,
но ние го испланиравме, финансиравме, и го зградивме тој парк.
Не мислам на тоа.
Пушти го тоа. Ти ги разбирам чувствата, ама...
Он работеше во Односи со Јавноста.
Како само се осмелил да помисли за изградба на парк.
Да се меша во нашите работи.
Не, ако нешто мора да се истакне, тоа е случајноста.
Ама... -Само слушај.
Членовите од градскиот совет требаше да мислат на престојните избори,
а концесионерите намирисаа проблеми околу ресторанот,
и сето тоа ги забрза процесите за изградба.
Така е. -Да.
Точно така.
Ама не ми е јасно.
Зошто некој таков како него, одеднаш толку би се променил?
Мистерија е тоа.
Точно така.
Од денешна ретроспектива, мислам дека е очигледно.
Ватанабе сигурно знаел дека имал рак на стомакот.
Затоа...
Баш разговаравме
дали вашиот татко знаел дека има рак на стомакот.
Ако знаел, сигурно ќе ми кажел.
Мислам дека татко ми беше доволно среќен да умре без да знае дека има рак.
Затоа што таа болест е смртна пресуда.
Значи паѓа во вода теоријата на Саито.
Која теорија?
Дека пред 5 месеци, нешто го промени.
Во право си.
И никој од нас не ја знаеше причината за тоа.
Женскиот допир може да го објасни тоа.
Влијанието на млада љубовница може веднаш да оживее стар човек.
Секогаш е така. Образите почнуваат да сјаат.
Искрено, и тој неодамна најде начин образите да му сјаат.
Да. Тоа го објаснува оној нов развратен шешир.
Во право си. Искрено, тој шешир беше шокантен.
Шефе, мислам дека тоа е невозможно.
Не. Не ако се посветиш на тоа.
Ама...
Поентата ми е,
нешто беше необично околу неговата посветеност.
Така е.
Не сакам да се расправам, ама не може една девојка да биде причина за тоа...
Ама... -Мажу.
Работата е што...
Едноставно не...
Да не ја менувам темата,
но на моменти неговата преголема посветеност можеше да го загрози проектот.
Тоа зашто вие од Градско Собрание си ја браните територијата.
Само не можам да сфатам,
зошто ветеран со 30 години стаж одеднаш...
Тоа е зашто г-дин Ватанабе...
Во секој случај,
тоа што го предложуваше проектот во секој Отсек,
гарантираше тврдоглав одговор од другата страна.
Вклучувајќи и од нашиот шеф.
Парковите се наша работа, не на Ватанабе.
Ние имаме наши предлози за паркови.
Зар не може повторно да размислите? Тоа место е навистина ужасно.
Но правењето парк не е така едноставно како што тука сте напишале.
Не, овој предлог е само...
Разбирам.
Ќе одвојам време и ќе го разгледам потемелно.
Ама на крај, шефот на Отсекот за Паркови
попушти пред неговата одлучност.
Да. Исто и нашиот шеф попушти.
Посебен беше.
Ватанабе со денови чекаше на потребниот одговор.
Нашиот шеф се искрадуваше, обидувајќи се да го избегне.
Така беше.
Шефе на Градежништво, шефе.
Не ми се веруваше дека се потчинува на пиони како мене.
Ве молам...
Зарем нема некој начин...
Конечно, се сожаливме на него.
Да. На крај, сите се сожаливме на него.
Ама, вие во Администрација,
вие бевте најлоши.
Тоа не е...
Цело време бев со него. Знам.
Две недели ве молевме. Тоа не се заборава.
Се извинувам.
Ама после, се сеќавате на шокантниот момент?
Да, каков само шок.
КАНЦЕЛАРИЈА НА ЗАМЕНИК ГРАДОНАЧАЛНИКОТ
Ама знаете што беше уште пошокантно?
Тоа со Заменик Градоначалникот?
Слушнав, слушнав. Каков шок.
Некој си шеф на отсек отворено да му се спротиставува на заменик градоначалникот.
Дотогаш невидено во Градското Собрание.
Околу тој нов парк.
Една работа е да се покаже иницијатива,
но ова веќе изгледа како сопствена промоција.
А Градскиот Совет има и свои проблеми.
Мислам дека е најдобро да се откажете од проектот.
Вчера, бевме на забава со гејши.
Човече, денешниве гејши се одвратни.
Една од нив цела ноќ беше повлечена и намуртена.
Управителката рече дека е студентка, дека хонорарно е гејша.
Смешки.
Ве молам...
размислете повторно за предлогот...
Што кажа?
Околу паркот,
дали би размислиле повторно за вашата одлука?
Работата е,
кога ќе размислиш наназад, дали вредеше сиот тој труд?
Он беше луд.
Зашто во Градското Собрание секој си ја брани територијата.
Но после тоа, заменик градоначалникот сепак се премисли.
Тоа зашто Грдаскиот Совет го натера. Со други зборови, случајност.
Премногу е сентиментално се да се припише на посветеноста на Ватанабе.
Сентиментално...
Така мислите? Јас не.
Светот е темно место ако неговата посветеност се смета за залудна.
Темно место е.
Како прво,
самата појава на г-дин Ватанабе.
Беше како работата да е единственото нешто што го одржува.
Зарем не делуваше така?
Понекогаш ме лазеа морници.
Кога беше тоа? Јас бев...
Мене ме потсеќа кога го видов на градилиштето.
Како да речам? Неговиот поглед,
како на татко или дедо, кој нежно ги надбљудува своите дечиња...
Тоа е разбирливо.
Затоа што г-дин Ватанабе со љубов го правеше паркот.
Во тој случај...
Точно е така како што ви кажав предмалку. Кој што сака нека збори,
г-динот Ватанабе го изгради...
ама ако Градскиот Совет и заменик градоначалникот не ги чекаа избори,
ќе го одбиеја предлогот.
Ватанабе немаше ништо со клучните одлуки.
Тоа не е целосно точно.
Стварно? -Да.
Оние мафијашите што сакаа да го направат ресторанот
го мразеа Ватанабе зашто им ги помати плановите. Вака беше...
Шефе.
Ти си шефот на Отсекот за Односи со Јавност? -Да.
Баш човекот што го барам.
Старче, затни си ја муцката и слушај.
Што се обидувате да...
Не се заебавај со мене.
Без навреда. Повлечи се од ова и бркај ја својата работа.
Еј, кажи нешто.
Си го ризикуваш животот.
Ова е тој, Ватанабе.
Не разбирам.
Зошто некој како него така би...
Едноставно не...
Не. Г-дин Ватанабе знаел дека има рак. Сигурен сум.
Но...
Само што се сетив...
Ова е непростливо.
Две недели молиме насекаде.
Можеа одма да ни кажат дали има пари за проектот или нема.
Од Администрацијава се злобни.
И онака тие пари ќе се потрошат. А тоа не се нивни лични пари.
Полека, ајде.
Зарем не си бесен кога вака газат врз се што направивте?
Не.
Не можам да си дозволам да мразам луѓе.
Немам толку време.
Што значи дека...
Кога веќе зборуваме за тоа...
И јас имам сличен пример.
Колку е прекрасно.
Навистина прекрасно.
Во последниве 30 години, сум заборавил колку е убаво зајдисонцето.
Но сега немам време за ова.
Така и си мислев. -Сега е јасно.
Знаејќи дека нема уште многу за живеење...
Сега се е јасно како ден.
Инаку, немаше смисла...
Тоа ја објаснува неговата неверојатна страст и чудното однесување.
Нема друго.
Апсолутно. И ние исто би постапиле.
Ама и сега, секој од нас може ненајдено да умре.
Слушај ме.
Шефе на Отсекот.
Мислам, ти новиот шеф на Отсекот за Односи со Јавност.
Ме слушаш ли?
Сеуште не ме унапредиле.
Еј!
Оно! -Прекини.
Што по ѓаволите кажа пред малку?
"И ние исто би постапиле?"
Немој да ме смееш. -Еј, прекини.
Ти не можеш да го направиш тоа што г-дин Ватанабе го направи.
Ме засмејуваш.
Г-дине Охара...
Работата е што...
Можеби вака изгледам...
Имам завршено само средно школо... -Г-дин Ватанабе...
Во мојот живот никогаш нема да станам шеф на отсек...
Споредено со г-дин Ватанабе, сите сме...
Тотално безвредни.
И вие, шупаците таму...
Точно е, безвредни сме.
Ама некои од нас вредеа кога почнувавме во Градскиот Совет.
Но колку подолго си таму... Дури ни јас не бев ваков...
Треба по цел ден да седиш со скрстени раце.
Радикално е ако извршиш некоја работа.
Треба да глумиме дека божем правиме нешто.
Така е. -Токму така.
Работата е што,
и за исфрлање на една корпа со ѓубре,
потребна ти е друга корпа со пополнети формулари.
Баш така.
Тоа е само изговор. Ги крадеме луѓето од нивното скапоцено време.
Јавноста е вознемирена поради корупцијата и набавката на нови коли,
ама тоа е само прдеж во споредба со нашето огромно трошење на нивното време.
Слушајте ваму.
И мене не ми е сеедно за овие работи.
Но внатре во тој комплексен систем, невозможно е.
Плус, таму никогаш нема време за размислување.
Идиоти!
Не, ама видете,
г-дине Охара,
тука дури и внатре од системот не можеш ништо да постигнеш,
а борејќи се и со рак во стомакот,
Ватанабе успеа толку многу да постигне.
Тоа е. Тоа се обидував да кажам.
Затоа сум олку бесен.
Тоа го зборувам.
Господинот Ватанабе, без никакви очекувања...
Баш така. Кога ќе помислите како Ватанабе го подреди својот живот...
Кој се осмелува да ги присвои неговите заслуги!
Заменик Градоначалникот. Да не се лажеме!
Малку претеруваш.
Слушајте.
Како мислите дека се чувствувал,
умирајќи сам во паркот?
Самата помисла на тоа...
Еден полицаец го донесе ова. Го нашол во паркот.
И навистина сака да оддаде почит на починатиот.
Ви благодарам што го донесовте. Влезете.
Не мора да одите.
Фала што дојдовте.
Дајте да ви сипам една.
Всушност, јас...
Минатата ноќ,
бев на патрола во паркот.
Тогаш го сретнав.
Беше околу 22 часот, не,
скоро 23:00.
Седеше на една лулашка,
а бидејќи паѓаше снег,
претпоставив дека е некоја пијаница.
Тоа беше неизвршување на мојата должност.
Ако само го приберев, како и што планирав,
немаше да заврши така...
Како да ви се извинам?
Но, изгледаше совршено среќен.
Не знам како да објаснам?
Со цело срце ја пееше таа негова песна.
Неговиот трогателен глас...
продре...
до најголемите длабочини на мојата душа.
Животот е краток
Заљубете се девојки
Пред тоа цветно руменило
да исчезне од вашите усни
Пред напливите од страст
да се изладат во вас
За тие од вас
кои не знаат за утре
Вчера,
под скалите, најдов едно плико со моето име на него.
Внатре беа штедната книшка и печатот на тато,
заедно со формуларите за неговиот пензионерски бонус.
Ги оставил тие работи пред да замине во паркот?
Тато бил бездушен.
Ако имал рак на стомакот, зошто не ни кажал?
Неговата девојка не се појави.
Мислите дека тоа било сериозно?
И јас исто.
Се колнам. -Ќе го следам неговиот пример.
Не смееме да дозволиме смртта на Ватанабе да биде залудна.
Ќе почнам да работам како нов човек.
Ќе се жртвувам за доброто на другите.
Не го заборавајте ова што сега го чувствувате. -Јас нема.
ШЕФ НА ОТСЕК ЗА ОДНОСИ СО ЈАВНОСТА
Шефе.
Пукнала канализацијата во Кисаки и го преплавила Такао.
Отсек за Градежништво.
Вашата жалба е за Градежништво, маса број 8.
Кенбо, Јоко.
Јоко, Кенбо.
Готова е вечерата.
Превод: Јовица Вукобрат